Сериозните набљудувачи не се изненадени од веста дека режимот на Путин инвестирал огромни суми пари, стотици милиони евра, за да ја финансира својата пропаганда на Запад во последните години. Напротив, од некои политички партии во Европа, од левицата и десницата, како и од медиумите и невладините организации до пацифистичките феминистки, во јавните изјави можеше да се види чистиот ракопис на пропагандата на Путин на Запад.
Можеме да го сумираме во седум точки:
- Негирање на украинскиот суверенитет на целата национална територија, затоа што, на пример, Крим сепак им беше даден на Украинците, а тука е и лулката на руското православие;
- Да се претстави Украина како американски пион во геополитичка шаховска игра, како што самиот Путин рече дека „НАТО ќе ја брани Украина до последниот Украинец“;
- Да сугерира дека Русија била испровоцирана од НАТО;
- Тврдат дека САД не се ништо подобри од Русија;
- Во согласност со претходниот, ги прикриваат вистинските цели на Путин во одлуката за инвазија на Украина, а за се го обвинуваат Западот, како жена која самата си е виновна што била силувана затоа што носела мини сукња;
- Тврдат до бесвест дека Русија е заинтересирана за дипломатско решение, кога тоа не е, туку за воено;
- Да се тврди дека попуштањето на руските барања, легализирањето на окупацијата, е начин да се запре војната.
ПИСМО ДО ЗАПАДНАТА ЛЕВИЦА
Веќе на почетокот на руската инвазија, украинскиот историчар Тарас Билоус им се обрати на руските пропагандисти на Запад и го објави „Писмо од Киев до западната левица“. Текстот на Билоус беше особено брутален кон левицата, која во име на антиимперијализмот завршува со поддршка на авторитарни режими, минимизирајќи ја нивната одговорност, па дури и нивниот криминален карактер.
Така, оваа левица не го проблематизира Путин, туку „домашните непријатели“ кои се всушност вистинскиот проблем, а не Путин: НАТО и САД. Во својата критика, Билоус ја цитира и британско-сириската активистка Лејла Ал-Шами, која во 2018 година зборуваше за „антиимперијализмот на идиотите“ за оној дел од западната левица и „суверенистите“ подмачкани со руски пари кои дојдоа да го поддржат диктаторот Асад во име на – антиамериканизмот! Чудни се некои десни „суверенисти“, не само левичари, кои бараат пари од странство.
Мојот скромен придонес за „антиимперијализмот на идиотите“: Овој познат нов светски поредок е организиран според принципот на империите. Има три. Едниот е Американец, другиот Русин, третиот Кинез. Исламскиот свет е приказна за друг текст. Затоа изберете во која империја би сакале да живеете…
Тогаш украинската феминистка Тамара Злобина ги критикуваше различните феминистички апели што се појавија во Европа. Злобина пишува: „Сите тие апели звучеа како „ние сме против војната! Војната е лоша. Тоа е машка игра! Сакаме мир! Ние сме против испораката на оружје за Украина бидејќи оружјето само уште повеќе ќе го поттикне конфликтот. Итно прекинете ја војната“.
Ниту една од „сестрите“ не помислила да се консултира со украинските феминистички „сестри“ при пишувањето на овие изјави. И кога Украинките ги прочитаа пред објавувањето и ги критикуваа, нивните гласови едноставно беа игнорирани“. Феминистичка „солидарност“.
Инвазијата на Путин, злосторството против Украина, колку и да е „гнил Западот“, не може никако да се оправдаат, особено со смешниот „антиимперијализам на идиотите“, како што Лејла Ал-Шами ги нарече овие подмачкани пудлици на Запад на Путин.
Путин затоа ќе се победи себеси. И покрај парите вложени во проруската пропаганда на Запад, која многумина ја прифатија „од убедување“, од салонски левичари, преку салонски десничари и „суверенисти“ кои се толку „суверени“ што му го лижат га*от на странски диктатор, за грст долари, до „родово свесните“ феминистки кои Путин вообичаено ги мрази, а патријархот Кирил рече дека Украина и Русија треба да се спасат од таквите забеганости. Лудо збунето…
Путин ќе се победи себеси затоа што мешајќи самоизмама и пропаганда, не разбрал три „банални“ работи.
Прво, земјите од поранешниот Варшавски пакт, генерално Источна Европа, слободно избраа да бидат дел од Западот. Не се работи за проширување на НАТО, но Путин не сфаќа дека сите бегаат од него како од септичка јама. Путин го проширува НАТО, па Шведска и Финска се приклучија на НАТО по неговата „специјална воена операција“.
ГОЛЕМОРУСКА ТРАДИЦИЈА
Второ, украинското општество, вклучително и значителен дел од Русите во Украина, како и Украинците кои зборуваат руски, не сакаа да бидат со Путин во општеството на Белорусија. Солженицин, потоа Дугин, во големата руска славофилска традиција стара стотици години, го напумпаа Путин против Украина, сметајќи дека Белорусија, Русија и Украина се едно руско тело кое треба да живее во иста држава. Само Украинците не ги прашале дали сакаат, а не сакале.
Трето, многу Руси, особено во симболичен град како Одеса, особено по руското гранатирање, попрво би живееле во Украина отколку да се вратат во „Света Богородица Русија“. Тоа го поткрепува и фактот што речиси половина милион жители, меѓу кои и Руси, од окупираните „руски народни провинции“ побегнале на слободната украинска територија или на Запад од почетокот на окупацијата.
Путин или не сакал, или не може да ги види овие три реалности. Причината за тоа е што е болен. Оваа болест се нарекува алохронија или не-истовремено време.
Путин живее во времето на СССР и кога Русите со тенкови ги решија своите криминални царски ѕверства во Варшавскиот пакт. Но, ова е друго време, не е Будимпешта во 1956 година, не е источен Берлин во 1961 година, не е Прага во 1968 година. Ова е Украина во 2022 година. И да не страдаше од алохронија, Путин немаше да го направи овој самоубиствен потег , ниту пак Милошевиќ во Хрватска во деведесетите.
