Италијанскиот готвач Лукас Клементе никогаш не би помислил дека случајниот разговор со менаџер на хотел од Мароко ќе му го преврти животот и ќе го одведе на долго патување од сомнеж до вера, кое на крајот заврши со прифаќањето на исламот, религија во која ги најде одговорите на неговите најважни прашања и долго изгубениот душевен мир.
Во интервју за турската агенција АА, Клементе, кој живее во Брисел 12 години, рече дека го прифатил исламот по разговорите со муслимански колега, по што следело длабинско проучување на исламот. Тој забележа дека секогаш кога почнувал со религиозни практики, чувствувал духовно будење и внатрешна хармонија.
Клементе (35) израснал во Милано, северна Италија, студирал туризам пред да се пресели во Брисел со работен договор, а потоа да стане готвач.
Тој рече дека живеел во хотел каде на рецепција работел вработен со мароканско потекло. Тие често имале долги ноќни разговори на различни теми, вклучувајќи ја и религијата.
„Во тоа време не верував во Бог. И покрај тоа што одев во христијанско училиште, моето семејство не беше религиозно. Во нашите религиозни дискусии, се расправав со мојот колега, обидувајќи се да докажам дека Бог не постои, а тој го направи спротивното“, забележа тој.
„Направив интензивно истражување и му ги презентирав своите докази за отсуството на Бог, но набрзо сфатив дека моите аргументи се многу слаби. Додека неговите аргументи беа неверојатно убедливи. Почнав да барам понатаму и најдов многу докази за постоењето на Бог. Ова беше неверојатно за атеист како мене. Сфатив дека морам да учам подлабоко. И колку повеќе читав: Сватив дека Бог навистина постои.
Влијанието на Куранот
Откако Лукас верувал во постоењето на Бог, се соочил со ново прашање: „Која религија е вистинита?“
„Почнав со будизмот.“
Го оставив исламот за крај. Но, штом почнав да ја проучувам исламската религија, открив многу непобитни докази. Во Куранот најдов научни чуда и објаснувања. Фала му на Аллах(Бог), сфатив дека исламот е вистината. Првото нешто што ме импресионираше во врска со Куранот беа неговите научни објаснувања. Има стихови кои ја опишуваат фазата на создавање на светот, човекот…
Клементе додаде дека го привлекува не само научната страна на исламот, туку и моралните квалитети на муслиманските општества: „Во секојдневниот живот, муслиманите покажуваат поголема великодушност, топлина и сочувство“.
Тој се сеќава како зборовите на еден имам биле особено незаборавни: „Дали мислиш дека часовникот на твојата рака настанал случајно, дека нема свој производител? Се разбира дека не. Па зошто мислиш дека човекот настанал случајно? Ова е невозможно. Мора да постои Творец кој нè создал со таква прецизност и убавина“.
Смирен низ исламот
Клементе признава дека, како атеист, првично се сомневал во исламот: „Почнав со умот, а потоа се претвори во духовно будење. Како деца имаме „природно чувство за вистината“, но како што старееме го губиме. Кога почнав да го применувам исламот во мојот секојдневен живот – молитва, свртување кон Бога – почувствував мир. Почнав да гледам убави соништа исполнети со мир. Ова е вистината, почнав да го слушам гласот на разумот.“
Третман за секаква анксиозност
Лукас Клементе нагласува дека по прифаќањето на исламот, неговиот живот се подобрил во сите аспекти:
„Кога не верував во Бог, многу се плашев да не изгубам пари. Не можев да ризикувам од страв дека нема да можам да ги надоместам загубите. Но, откако стекнав верба и морална, физичка и духовна сила, сфатив дека сè доаѓа од Бога – Бог повеќе ме зацврстува и дава мир“.
Клементе е оженет со Белгијка со мароканско потекло и имаат двегодишен син Ајман: „Мојот живот целосно се промени. Се откажав од сите лоши навики – престанав да пијам и пушам. Мојата концентрација се подобри. Благодарност на Аллах(Бог), ја гледам разликата, изградив бизнис и семејство.
Тој им се обраќа на младите луѓе кои доживуваат духовна криза: „Исламот е лек за сите грижи. Ова е патот кон подобар живот. Тешко е да се изразат духовните чувства со зборови, но можам да зборувам од позиција на разум. Следењето на исламот дава сила и ви помага да се фокусирате на вашите цели. Сега сум дел од Умметот – заедницата на Пратеникот Мухаммед а.с (сигурен сум дека секој од нас мора да користи нешто посебноза човештвото). Служете му на овој голем Уммет-муслиманска нација и донесете им радост на другите, ако секој од нас го направи ова, работите за муслиманите ќе станат многу подобри.“
Неочекуван состанок
Клементе раскажа како неочекувано се сретнал со својот пријател од детството во Брисел, кој исто така го прифатил исламот: „Ја напуштив џамијата и видов познато лице во мароканска облека. Се чинеше дека тоа е еден од нашите школски пријатели. Подоцна и кажав на мојата сопруга за ова. Неколку месеци подоцна, на пат кон часот по арапски јазик, повторно го сретнав. Разговаравме – и тој навистина дојде како мој наставник од Италија. За Рамазан го поканив кај мене дома“.
