Човек кој работел за истакнат германски десничарски член на Европскиот парламент е осуден за шпионажа за Кина повеќе од четири години, пишува АП.
Џиан Гуо, германски државјанин, е обвинет за работа за кинеската разузнавачка служба и постојано пренесување информации за преговори и одлуки во Европскиот парламент помеѓу септември 2019 и април 2024 година, кога беше уапсен.
Во вторник, тој беше осуден на четири години и девет месеци затвор. Тој негираше какво било кривично дело за време на судењето минатата недела.
Кинеското министерство за надворешни работи минатата година изјави дека извештаите во Европа за кинеска шпионажа се „претерувања насочени кон оцрнување и потиснување на Кина“.
Гуо, исто така, шпионирал кинески дисиденти во Германија и собирал информации за истакнати политичари од крајно десничарската Алтернатива за Германија (АфД).
Федералните обвинители го именуваа како Џијан Г., во согласност со правилата за приватност на земјата. Неговиот поранешен шеф, десничарскиот пратеник Максимилијан Крах, претходно го идентификуваше.
Крах сведочеше на судењето на Гуо и рече дека немал сознанија за активностите на неговиот поранешен асистент.
Порано овој месец, германскиот парламент му го укина имунитетот на Крах поради обвинувањата дека и тој имал врски со Кина и бил вмешан во скандали со корупција и шпионажа. Одземањето на неговиот имунитет како пратеник беше неопходен чекор за властите да го гонат. Врз основа на судска наредба, властите извршија претрес на неговата куќа и канцеларии.
Крах негира вина и тврди дека обвинувањата се политички мотивирани.
АфД минатата година му забрани на Крах да се кандидира на изборите за Европскиот парламент неколку недели откако тој изјави за еден италијански весник дека не сите членови на елитната нацистичка СС-единица, која била вклучена во големи воени злосторства за време на Втората светска војна, биле воени злосторници.
Сепак, претходно оваа година тој освои место во германскиот парламент како дел од историскиот успех на партијата на националните избори.
Второто место на АфД го зацврсти статусот на партијата како фактор што другите политичари не можат да го игнорираат, но главните партии во Германија продолжуваат да одржуваат таканаречен „заштитен ѕид“ одбивајќи да соработуваат со неа.
