Дипломатскиот конфликт меѓу Израел и Турција влезе во нова фаза по трилатералниот самит во Ерусалим, на кој учествуваа израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху и лидерите на Грција и Кипар. За време на средбата, Нетанјаху упати индиректна порака до турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган, што во Анкара беше протолкувано како агресивен потег насочен против турските интереси.
Турскиот весник Yeni Şafak, кој во земјата се смета за близок до администрацијата на Ердоган, излезе со наслов „Од денес Израел е закана број еден“. Во написот се тврди дека турските безбедносни институции – Министерството за одбрана, Министерството за надворешни работи и Националната разузнавачка организација (MIT) – ги ревидирале своите приоритети, ставајќи го Израел меѓу главните закани за националната безбедност.
Дел од турските медиуми го поврзуваат самитот во Ерусалим со неодамнешните судири во регионот Алепо меѓу сириските владини сили и курдските терористички формации од „Сириските демократски сили“ (SDF). Во Анкара се тврди дека Израел наводно намерно ги активирал курдските терористички сили со цел да ја отежне позицијата на Турција во Сирија токму за време на самитот. Аналитичари блиски до турската власт ја опишуваат SDF како „ционистички прокси“.
Поранешниот генерален директор на израелското Министерство за надворешни работи и поранешен амбасадор во Турција, д-р Алон Лиел, предупреди дека намерите на Анкара треба да се сфатат сериозно. Според него, Турција е сè позагрижена поради продлабочувањето на воената соработка меѓу Израел, Грција и Кипар. Лиел посочи дека Анкара инвестира значителни средства во зајакнување на воздухопловните сили и системите за противвоздушна одбрана, набавка на нови авиони, јакнење на морнарицата и развој на беспилотни летала.
Тој исто така предупреди дека присуството на вооружените сили на двете држави во Сирија, во услови на отсуство на политички договори, носи ризик од директни судири на сириска територија.
Според Лиел, Соединетите Американски Држави продолжуваат да вршат притисок врз Израел за да прифати турско учество во обновата на Појасот Газа и евентуално вклучување на Турција во меѓународните стабилизациски сили, на што Израел се спротивставува. Тој ја нагласи и важноста на стратешките односи меѓу Израел и Азербејџан, наведувајќи дека Анкара, според израелски извори, врши притисок врз Баку за да го ограничи соработувањето со Ерусалим. Воедно, Лиел оцени дека за разлика од минатото, Вашингтон во моментов зазема повоздржана улога во односите меѓу Израел и Турција.
Конфликтот, кој досега главно се одвиваше на дипломатско ниво, сè повеќе добива поостри контури. Турција гради безбедносна реторика заснована на спротивставување на Израел, повикувајќи се на заштита на своите интереси во Источниот Медитеран и на обвинувања за поддршка на курдскиот сепаратизам и тероризам. Според аналитичарите, ваквите сигнали не треба да се игнорираат, бидејќи Анкара сè почесто ги претставува потезите на Израел како директна закана по сопствената безбедност.
