Свесен сум дека Србија долго време не се соочуваше со проблемот на екстремизмот меѓу муслиманите. Најпрво може да се заблагодариме на позитивната акција на покојниот муфтија Зукорлиќ во периодот кога тој ја водеше Исламската заедница. Затоа во овој момент е многу важно да дадеме неколку многу важни насоки кога зборуваме за екстремизам, кој, како што гледаме, може да доведе до терористички активности:
1. Не постои нешто како „исламски тероризам“, ниту „православен тероризам“, ниту тероризам поврзан со некоја религија. Тероризмот може да биде политички, идеолошки, националистички, но не може да се поврзе со името на религијата, особено не со исламот, чие име има ист корен со зборот „селам“ што значи МИР. Ова му штети на исламот и придонесува за ширење на друг деструктивен феномен наречен „Исламофобија“.
2. Долгите бради, хиџабот, широката облека, па дури и никаб-бурка, која муслиманките масовно ја носеа до доаѓањето на комунизмот, не се знаци на екстремизам. Во исламската практика има различни насоки. Некои се поконзервативни, но повеќето конзервативни муслимани кои ги практикуваат овие елементи се строго против екстремизмот и тероризмот. Кога одите во Дубаи и Арапскиот залив, таму никому не му пречат бурките, брадите и широката облека.
3. Екстремизмот меѓу муслиманите најпрво треба да го третира Исламската заедница, а државата да и ги обезбеди сите механизми за што поефикасно да се справи со овие предизвици. Затоа е во национален интерес на Република Србија да го врати единството на исламската заедница, за да ги покрие и дезинфицира сите пукнатини на неединството во кои се развиваат екстремистички девијации. Ова е фокусот на кој ќе работиме политички во иднина.
Потребно е на убав начин да им се укаже на јавните личности кои ненамерно направиле некои грешки кои ги навредиле муслиманите и да им се даде можност да прифатат совет, без итна осуда.
Наша работа не е да судиме, туку да помагаме, укажуваме и поправаме каде можеме.
Усама Зукорлиќ
