N12 ја истакнува активната улога на претседателот Ердоган во преговорите за прекин на огнот во Газа и управувањето со конфликтот. Извештаите сугерираат дека интервенциите на Турција ја промениле регионалната равенка, правејќи ја Анкара клучен посредник способен да влијае и на преговорите и на хуманитарните исходи.
Израелските медиуми, исто така, објавуваат дека контактите на претседателот Ердоган со американскиот претседател Доналд Трамп го прошириле просторот за дејствување на Турција. Враќањето на Трамп во Белата куќа се смета за можност Анкара дополнително да го зајакне своето дипломатско влијание.
Балансирање на односите со Хамас и Западот
Според N12, пристапот на Ердоган комбинира одржување на врските со Хамас, а воедно избегнување на директна конфронтација, што ѝ овозможува на Турција ефикасно да посредува во хуманитарната помош во Газа. Во исто време, Анкара одржува односи со западните сили, демонстрирајќи ја својата способност да дејствува како мост меѓу спротивставените актери.
Извештаите го истакнуваат влијанието на Турција во Сирија, каде што ниту еден актер нема целосна контрола. Анкара стана единствената конзистентна стабилизирачка сила во таква фрагментирана средина, координирајќи од повеќе страни за да обезбеди безбедност и политичка рамнотежа. N12 истакнува дека комбинацијата на дипломатија и селективен воен ангажман на Турција ги принудува регионалните актери, вклучително и Израел, да ги преиспитаат своите стратегии и очекувања.
Н12, исто така, нагласува зајакнување на врските на Турција со глобалните сили. Ердоган е опишан како единствениот муслимански лидер кој имал директен пристап до Белата куќа за време на претходниот мандат на Трамп. Израелските аналитичари истакнуваат дека Анкара го користи овој пристап за да постави услови за Вашингтон и да го максимизира своето регионално влијание. Галија Линденштраус, израелски експерт, изјави за Н12 дека Турција е подготвена да го претвори враќањето на Трамп во стратешка можност, позиционирајќи ја Анкара како клучен посредник во моќта.
Извештаите нагласуваат дека Турција, откако беше исклучена од програмата Ф-35, тргна по независен геополитички пат, приближувајќи се кон Русија, но останувајќи во НАТО алијансата. Аналитичарите за N12 наведуваат дека оваа рамнотежа – одржување на врските и со Истокот и со Западот – ја прави Турција непредвидлив, но одлучувачки регионален актер.
Модернизација на воените и стратешките партнерства
N12 ги истакнува напорите на Турција за модернизација на својата војска, особено на воздухопловните сили. Неодамнешната средба меѓу Ердоган и британскиот премиер Кир Стармер, вклучително и договорите за купување борбени авиони „Еурофајтер Тајфун“, ја демонстрира стратегијата на Анкара за максимизирање на националните интереси, а воедно и одржување на дипломатските канали отворени со западните сојузници.
N12 известува дека растечкото влијание на Турција во Сирија и другите конфликтни области ги менува стратешките пресметки на Израел. Присуството на Ердоган како постојан актер во сложените конфликти – каде што ниту една страна нема целосна контрола – го принудува Израел да ги преиспита своите оперативни и дипломатски пристапи.
Израелските медиуми заклучуваат дека растечката улога на Турција во Газа, Сирија и поширокиот Блиски Исток претставува нова стратешка реалност. Дипломатските, хуманитарните и воените иницијативи на Анкара создадоа ситуација во која Израел и другите регионални актери мора да сметаат на директно ангажирање со Турција во идните преговори.
