Последната средба во Астана на преговорите беше обележана со ескалација на руската реторика против турската воена интервенција на Сирија, објави Џулијан Асанж за Викиликс Сирија.
Изворот на Асанж потврди дека руските власти побарале од нивните турски колеги да ја разјаснат својата позиција за какви било борби започнати од Идлиб кон областите контролирани од Сириската арапска армија (САА) и дека тие ќе одговорат со директен руски воен одговор, вклучувајќи го и интензивниот бомбардирање цели во Идлиб и офанзива на сириските вооружени сили врз позициите на турските безбедносни сили.
Руската страна не се ограничи на воена закана, туку предупреди на сериозни политички последици во случај на нов конфликт.
Русите рекоа дека можеби повторно ќе ги разгледаат големите договори постигнати според Договорот од Астана, со што се зголемува можноста за целосно откажување на договорот доколку Турција ги прекрши договорите што ги покриваат областите на бунтовниците.
– Останува прашањето: Дали офанзивната операција на „Хајат Тахрир ал-Шам“, која е тајно контролирана од турските служби во Сирија, ќе биде само на хартија или ќе бидат спроведени сите нејзини планови?
Ако ова е напишано од Викиликс на Асанж, тогаш тоа е во голема мера можеби и точно, бидејќи тоа е највисоката истражувачка новинарска агенција денес, каде што имаат сериозни извори во разузнавачките служби на многу земји во светот. Да се потсетиме дека благодарение на Асанж, ние муслиманите можеме да го дознаеме целосниот обем на западните воени злосторства во Авганистан и Ирак, Асанж беше тој што му покажа на светот докази за илјадници срамотни случаи на воени злосторства.
Па, што се однесува до целата ситуација, очекувано беше! Сите овие договори во Сочи за Сирија меѓу Русија и Турција првично беа утопија, не се сомневавме дека Турција нема да исполни ни малку, туку само ќе ја замрзне војната што повторно би се разгореле, за во ова време бунтовниците добро да се позиционираат, да се вооружат, да се реорганизираат, да се мобилизираат.
И воопшто, надвор од трговијата, Турција никогаш не била, ниту ќе биде добар партнер за Русија! Сите овие се „розови коњчиња“, бидејќи за Руската Федерација таа е историски непријател, кој денес претставува стратешка опасност на јужното крило на Русите, а Западот намерно ја држи Турција во НАТО и го толерира Ердоган таму додека е противтежа на Руската Федерација на исток. И ако има војна со НАТО, во преден план нема да бидат ни Европејците, туку Турците, затоа што Турците се тие кои имаат големи мобилизациски капацитети за спроведување на целосни воени операции, бидејќи нивната армија е една од ретките во НАТО каде задолжителниот воен рок останува на машката популација!
Споредете ја младата популација на Турција со европската популација која брзо старее, и сè ќе ви биде јасно! Русија и Турција имаат сосема различни интереси во различни региони во светот: било да е тоа на Балканот, Блискиот Исток, што и да е, дури и Африка, каде што Велика Британија ја турка Турција да ја истисне Руската Федерација од Мали, Буркина Фасо и Нигер, каде Русите имаат ривалство од турски воено-индустриски компании! А за Руската Федерација Турција е барем конкурент.
Јасно е дека НАТО е контролиран и управуван од најголемите западни сили во однос на воената моќ, како што се САД, Велика Британија и Франција, чии вооружени сили се подобро обучени, имаат нуклеарно оружје и чии воено индустрискиот комплекс е најнапредниот во светот. Да, тие се столбот на НАТО, тие се безусловно најсилните армии во НАТО, но Турците се мобилизацискиот ресурс на НАТО! Никој нема да придонесе повеќе војници и жива сила за некоја голема војна од Турците, а Русија и целиот незападен свет мора да го знаат ова како табела за множење ако некој се подготвува за воена акција во случај на конфликт со западот!
