Привремени достигнувања на Израел:
1. Пренасочување на вниманието од Газа на меѓународно ниво.
2. Внатрешна консолидација (влада/опозиција/општество).
3. Потврда за арапска нормализација (посветеност посилна од очекуваната, трговска и воена соработка).
4. Враќање на угледот на разузнавачките служби (успешни операции против високо рангирани ирански цели).
5. Ограничена европска поддршка (ветување за помош, намалени критики).
6. Нанесување материјална/симболична штета на Иран (стратешките последици сè уште нејасни).
Предизвици и негативни последици за Израел:
1. Отпорноста и офанзивните способности на Иран (апсорпција на шокови, погодување чувствителни цели, страв од ескалација).
2. Зајакнување на довербата во невозможноста за запирање на иранската нуклеарна програма (верување на израелските лидери).
3. Слабост на иранската опозиција (неуспех на повиците на Нетанјаху, ирански чекори за намалување на внатрешните тензии).
4. Глобални економски закани (нафта, Ормутски теснец, обвинување на Израел).
5. Израелските загуби (човечки/материјални/морални) ги надминаа предвидувањата.
6. Неуспех во вклучување на САД во војна од големи размери (само логистичка поддршка, меѓународна желба за одвраќање).
7. Ризик од дестабилизација на арапските сојузници (гнев на народот против произраелските режими).
8. Делумно подобрување на имиџот на Иран во арапското јавно мислење.
Заклучок:
Тековниот биланс покажува тактички придобивки за Израел (внатрешно единство, надворешна поддршка, напади врз Иран), но открива сериозни стратешки проблеми (нуклеарната програма на Иран, иранската отпорност, економски и регионални ризици). Конечната проценка е прерана – ќорсокакот продолжува, а ние сме на почетокот на „испитот“.
