Кристијан Иличиќ, патник кој вели деа ги има посетено сите држави во светот, вели дека вистинскиот луксуз не се крие во скапите хотели или во рекламите што блескаат, туку во едноставноста и искреноста на моментите.
👉„Бев во секоја земја во светот. Спиев во најскапите хотели, но и во места од 1 евро. Јадев во ресторани со Мишелин ѕвезди, но и на места каде што многу луѓе дури и не би застанале. И по сето тоа, сфатив дека вистинскиот луксуз не е во она што го гледате во сјајните реклами или во петзвездените соби. Вистинскиот луксуз е во едноставноста, во искрените моменти, во луѓето.
Најубавите патувања во мојот живот не беа оние каде што лежев покрај базените од одморалишта. Најдобрите патувања беа токму оние кога патував скромно, кога стопирав, кога не знаев каде ќе спијам и некој странец ме пушти во својот дом, кога вечерав со луѓе кои имаа малку, но кои го делеа тоа малку со мене како да е најголемото богатство. Токму овие патувања ме обликуваа. Тогаш научив колку е прекрасен животот во својата едноставност.
И затоа, додека јадам обичен сладолед во Авганистан, се чувствувам навистина среќен. Бидејќи не е важно што држите во рака, туку што чувствувате во срцето.
Воопшто не сакам да ја намалам важноста на парите. Парите се потребни за безбедност, за здравје, за да имате мир во умот знаејќи дека можете да се обезбедите себеси и за оние што ги сакате со основните работи. Но, парите не се она што создава среќа. Тие се само алатка. Тие можат да ви дадат сигурност, но никогаш нема да ви ја дадат можноста вистински да се радувате. И без таа способност, дури и најбогатиот човек на светот е сиромашен.
Среќата е во малите нешта. Во насмевката на минувач. Во погледот на планина. Во голтка вода кога сте жедни. Во едноставен разговор со човек што го гледате за прв пат, но се чувствувате како брат. Во парче леб споделено со странец. Во обичен сладолед на улица.
И кога ќе се осврнам назад, сфаќам дека сите мои најважни лекции не дојдоа од луксуз, туку од понизност. Најдобрите патувања беа токму оние во кои немав многу, но добив најмногу. Бидејќи она што е вредно во животот не може да се купи. Она што е вредно мора да се доживее.
Можеш да имаш сè на овој свет, но ако не си го чувал тоа дете во себе кое се радува на малите нешта, тогаш навистина немаш ништо. Бидејќи вистинската среќа не е во нештата, туку во нас.
И јас, по сите земји во светот и сите искуства, сè уште знам како да ја почувствувам среќата во наједноставните моменти. И можеби тоа е најголемото богатство што сум го пронашол.“
