На Олимпијадата во Лос Анџелес во 1984 година учествуваше египетскиот џудист Мухамед ِАлиј Решван. Тој успеа да ја мине прелиминарната рунда и сите беа изненадени што ќе учествува во финалниот натпревар. Тоа беше, исто така, прв пат Египет да освои медал на Олимпијадата; злато или сребро. Печатот, радиото и телевизијата, всушност сите, кликнаа на името на херојот и натпреварот беше пренесуван во живо. Негов противник во финалето беше јапонскиот светски шампион Јасухиро Јамашита.
Но, на самиот почеток на борбата се забележа нешто многу чудно. Во таа пресметка со противникот, Решван воопшто не го удри по левата нога, што беше невообичаено за џудото. Решван загуби со неколку разлика. А за време на борбата цел свет можеше да го слушне извикот на тренерот на Решван кој му вели: „Удри го по левата нога“.
Но Решван одби, тој не се ни обиде да земе барем еден поен на тој начин. Така Јапонците го освоија златото. Навивачите беа тажни поради губењето на златниот медал и не разбраа зошто Решван не се бореше поагресивно, целиот беше млак и не ги следеше упатствата на својот тренер.
Но, веднаш потоа се организирала прес-конференција на која новинарот го прашал Мухамед Решван: „Зошто не ги следевте упатствата на вашиот тренер?“
Решван одговорил: “Добив потврдена информација дека јапонскиот шампион е повреден, има расекотина на внатрешниот лигамент на левото колено, а секој посилен удар можел целосно да го уништи. Но, тој ја сокри веста и реши да се бори и да се жртвува бидејќи ја претставува својата земја.”
Новинарот продолжи со прашањата: “Но, тоа беше голема шанса за вас, поважно ви беше да победите… зошто не ја искористивте таа можност и не и донесете злато на вашата земја?
Тогаш Мухамед Решван рекол: „Мојата вера ме спречува да удрам повреден човек и да ја уништам неговата иднина поради медал“.
Во тој момент сите почнаа да му аплаудираат на египетскиот херој, со еден многу долг аплауз.
И УНЕСКО го удостои за високиот морал, а беше избран за носител на најдобрата спортска етика во светот. Организацискиот одбор му додели почесно злато затоа што навистина го заслужи. И неговиот углед се прошири низ светот, а Јапонците му покажаа посебна чест и го пречекаа како крунисан крал.
Можеби Решван да го освоеше златото немаше да добие ниту половина од честа, благодарноста и љубовта што ги доби во срцата на луѓето со тој потег.
Ова е голем историски момент во историјата на џудото, Рашван не се обиде да игра на повредата на ногата како фер-плеј и го загуби златниот медал поради златни принципи.
