Ибн ал-Кајим, познат исламски средовековен теолог и мислител вели:
„Луѓето со слаб вид се советуваат што почесто да гледаат во зеленило и неговите темни нијанси. Тие [стручњаците] тврдат дека еден од начините за враќање на ослабениот вид е постојано набљудување на зелена боја во сад со вода.“
[“Мифтах Дар ас-Саада”]
Поврзување со современата наука:
Советот на Ибн ал-Кајим, даден во 14 век, има интересно совпаѓање со некои современи опсервации и препораки во офталмологијата и општото здравје на очите:
-
Зелената боја и релаксација на очите:
-
Зелената е боја што човечкото око ја перципира со најмалку напор. Таа се наоѓа во средината на светлосниот спектар и има смирувачки ефект.
-
Во природата, зеленилото (дрвја, трева) се користи како визуелен одмор – токму затоа многу лекари и офталмолози советуваат кратки паузи со гледање во далечен зелен објект (на пр. дрво) при долга работа пред екран. Тоа е познато како правилото 20-20-20: на секои 20 минути, гледај нешто на 20 стапки (околу 6 метри) во траење од 20 секунди.
-
-
Вода и оптичка рефлексија:
-
Гледањето во површина со вода може да создаде визуелна стимулација преку светлосни рефлексии што го стимулираат движењето на очните мускули.
-
Исто така, водата и зелената боја заедно се користат во терапевтски градини (healing gardens) за лица со стрес и визуелни тешкотии.
-
-
Традиционална медицина и оптичка релаксација:
-
Во ориенталната и исламската традиција, биле забележани ефекти на боите врз телото и духот, нешто што денес добива научна поткрепа преку хромотерапија (терапија со бои).
-
Заклучок:
Иако советот на Ибн ал-Кајим се темели на традиционална мудрост и искуство, неговата препорака за гледање во зеленило и вода е во согласност со денешните офталмолошки совети за релаксација на очите и превенција на замор. Ова е уште еден пример како старите исламски научници често ја набљудувале природата и човечкото тело на начин кој современата наука сè повеќе го потврдува.
